Przyczyny niepłodności żeńskiej

Badania potwierdzają, że już ok. 20-30 % populacji zgłasza problem niemożności poczęcia dziecka. O niepłodności można mówić wówczas, gdy pomimo regularnego współżycia przez okres min. 1 roku, bez stosowania antykoncepcji, kobieta nie zachodzi w ciążę. Po tym okresie para powinna zastanowić się nad podjęciem badań o charakterze diagnostycznym w celu ustalenia ewentualnej przyczyny takiego stanu rzeczy. W tym przypadku nie wolno zapomnieć, że przyczyna niepłodności może leżeć zarówno po stronie kobiety, jak i mężczyzny; dość często stwierdzana jest także u obojga partnerów.

Przyczyn niepłodności żeńskiej jest wiele i mogą być związane zarówno z wadami budowy anatomicznej, zaburzeniami układu hormonalnego, nieprawidłowościami funkcjonowania narządu rodnego (jajniki, jajowody, szyjka macicy, macica), a także obecnością różnych chorób (np. endometrioza, zespół policystycznych jajników, mięśniaki i guzy macicy, infekcje). Tak, jak w niepłodności męskiej, także u kobiet jednym z determinujących elementów jest czynnik psychiczny. Depresja może w znaczny sposób wpłynąć na powstanie zaburzeń w procesie wydzielania hormonów odpowiedzialnych za owulację i inne procesy rozrodcze. Również uporczywe dążenie do zajścia w ciążę skutkujące określonymi obciążeniami psychicznymi bywa przyczyną powstania pewnej blokady o niezbadanym charakterze. Często samo wyeliminowanie czynnika psychicznego, bez dodatkowego leczenia, pozwala rozwiązać problem niepłodności.

Za niemal połowę przypadków niepłodności odpowiada tzw. czynnik męski. Ze względu na fakt, że diagnostyka w przypadku mężczyzn jest znacznie łatwiejsza, szybsza i tańsza, warto zastosować ją w pierwszej kolejności zwracając przy tym uwagę na element bariery psychologicznej, która często jest powodem rezygnacji mężczyzny z poddania się badaniu. Za ważny argument mógłby służyć w tym przypadku fakt, że w ten sposób można oszczędzić partnerce wielu nieprzyjemnych doznań, gdyż badania mające ustalić powód niemożności zajścia w ciążę u kobiet są skomplikowane, nierzadko bolesne i wreszcie znacznie bardziej inwazyjne.